Nou nou nou, ik heb eigenlijk geen recht van spreken meer na zulke resultaten... Oude glorie heeft eigenlijk geen echo meer natuurlijk. Het was een leerzaam seizoen waarin zowel geleerd werd over de soort duiven in het hok, het hok zelf, de nieuwe(re) tijd en spelers in het veld, de nieuwe afdelingsindeling en hoe de verzorging past in ons huidig bestaan, samen met zoonlief Felix.
Het viel tegen. Vooral veel verlies voor het seizoen, verlies door vooral schade na uitlaten. We missen er zonder twijfel enkele die rond het hok vlogen daardoor. Uitlaten en weg. 1 terug met gebroken vleugel, meerdere met schaaf en blauwe plekken.
We lieten de schuur behandelen tegen spinnen. Het zou biologisch zijn was de boodschap. Helaas was dat niet zo (denk ik inmiddels). Meerdere met vergiftigingsverschijnselen waardoor er al ca 5 vertrokken of moesten worden geholpen. Die combi leverde een flink geslonken getal op bij opleren. Het aantal echte verliezen vanaf de start (opleren en deelname aan het programma) was dan eigenlijk niet eens zo gek.
Vervolgens zien we de eigen club werkelijk geen deuk in een pak boter slaan (mn met de jonge duiven) en wij doen daar aan mee. Het geeft te denken.
We hebben de selectie gedaan; strenger dan ooit. Nieuw materiaal met de duiven die we al hadden en waar het vertrouwen in bleef.
Kuren en vaccineren tegen paratyphus, op naar een goede winterkweek.
Momenteel gaat er wat one-eye cold door het hok trouwens. Het is ook een beetje dat... gevoeligheid en elke keer meedoen. Ik kende dat de laatste jaren niet meer en de nieuwe mix aan duiven op dit hok geeft dat toch wel merk ik. We werken aan verbetering. het beste met een scherp mes!