2 nieuwe foto's door Jan Breed

Jan Breed fotografeerde eind 2014 Oded en de Limoges voor me. Een geweldige fotograaf die de duiven 'naturel' op de foto zet en niet doet aan het photoshoppen om bijvoorbeeld de nekken te laten glimmen als spiegels. Eerlijk vakmanschap, daar hou ik van. Dank je, Jan!!

 

 

Beiden vormen een koppel in 2015 overigens.

Slim

Mijn ervaring is dat een slimme duif (zoals ik het zie althans) zijn vak ook daadwerkelijk snel in de gaten heeft. Of je ze nu snel los kan zetten of niet, vele wegen leiden naar Rome. Cees de Jong vroeger liet ze een week samen zitten met eten en drinken en na die week haast nooit problemen. Waarom? De duiven zien vanuit hun positie prima in welk vak ze behoren te zitten!

Ik zie het ook nu. Duiven zien de buren, de positie van hun vak enz en vliegen niet zomaar mis. Het gaat wel mis als er van zenuwachtigheid ofzo verkeerd wordt gevlogen en dat zonder bewuste bedoelingen. Verdedigen van een nog niet vertrouwd vak is dan nog wel eens wat niet voldoende gebeurt of te sterk zelfs. En alle varianten denkbaar.
Je kan dat een beetje sturen maar zeker ben je er nooit helemaal van.

In de jaren '90 hadden pa en ik de 526 van Jos Schroevers. Bij pensionering was voor hem ONMIDDELIJK duidelijk welk andere hok, valklep enz zijn nieuwe was. Intelligentie als je het mij vraagt.

Beter nu vechten en positie bepalen dan straks met eitjes of jongen in de schaal.
Nog beter is niet vechten!
Zover zo goed hier.

De laten vlogen gisteren weer 1 uur en 45 minuten in dat grijze weer. Een ietsje geel en cox ten spijt lukt dat dus prima.Ze geven me wel moed. Ik denk dat er echt een paar hele leuke duiven tussen zitten. Dat zo beziend is wel duidelijk waarom Jos zo huis kan houden op die verre drachten in het Antwerpse. Dat kan alleen met heel goede duiven. Dat zijn geen kwarrels maar postduiven, goed postuur en sterk van gestel. Fel als een daas zijn ze wel. Die van Bert zijn rustiger. Mooie mix wordt dat. Ik hoop zo een familie te maken die van Limoges/ Ruffec /Bordeaux t/m Perpignan mee kan met de besten. Hoop doet leven!

Uitgerekend die ene

Uitgerekend een favoriet van me laat het wat afweten. Koppelt niet zo makkelijk en geeft nou niet de beste performance wat dat betreft. De duivin van dat koppel is zelfs mijn torenhoge favoriet. Precies altijd dat je plannen wat dat betreft wel eens een deuk oplopen.
Niet getreurd hoor want de rest doet het eigenlijk gewoon super. Goed gekoppeld en de kennis van welk broedvak ze hebben toebedeeld gekregen groeit met de dag. Na zaterdag te hebben gekoppeld ben ik dus de woensdag erna al erg tevreden.
Straks mogen ze naar buiten. Altijd weer een drukke bedoening dan maar ook weer goed om ze te bekijken en ze te leren hoe het werkt... Plus paren kan dan vaak makkelijker dan in het krappe hok, waar de jaloerse buurman een uitstekend voorbehoedsmiddel is.

Personality

"Persoonlijkheid", dat is het woord dat ik even wilde berichten. Bij de nieuw gevormde koppels komt het karakter van een duif ook naar voren. Hoe ze zijn, onderling, gedrag, houding enz. Ik kan me dan frustreren over wildebrassen, verkeerdvliegers etc maar ook over slapjanussen die een vak niet verdedigen of als een sulletje het verkeerde vak kiezen.

Voor mezelf leer ik ervan, hoe een duif is en doet. Ik zie graag snelle leerlingen. Die zijn er niet zo veel helaas. Duiven die door hebben wat ze moeten doen als het ware. Je zou duivenfluisteraar moeten zijn!

Het gaat wat trager dan ik gewend was maar gekoppeld zitten ze uiteindelijk wel allemaal. 1 koppel heb ik samen in een afgeloten deel van het hok gezet. Vanavond weer terug in het broedvak.
Soms zet ik een doffer half bak. Hij leert dan de route en kan daarna de duivin de weg wijzen. Voor het mooi zou ik op zulke dagen de hele dag aanwezig willen zijn. Nu moet ik 's morgens beslissen wiens vak open gaat en waarvan ik hoop dat geen vechtpartijen komen. Overigens beter nu vechten dan straks met eitjes in de broedschalen!

Oef extra wennen aan de nieuwe partners en vakken

Wat me opvalt is dat ze meer moeten wennen dan ik gewoon was. De veelheid aan jaarlingen die nu opeens op een nieuw hok in een broedvak worden gezet met een ander... niet allemaal reageren ze met volop avances. De fondters zijn kennelijk ook niet zo vurig als ik gewend was met de vitesse/ midfondduiven.

Vrije keuze zou mijn voorkeur hebben maar dat zat er dit jaar niet in. Nu een partner van mijn keuze en daar moeten ze het mee doen. Deze jaarlingen waren op een enkeling na nooit eerder "gehuwd" en dus ook niet allemaal even vaardig in het elkaar het hof maken etc.
Daarbij ook nog eens de indruk dat er onder die fondters die ik heb ook kouwe kikkers tussen zitten hoor.

Gisteren liet ik tot enkele malen toe van die kouwe kikkers samen uit en dan zie je ineens dat ze het wel kunnen en zien zitten met elkaar. Het opgesloten zitten in een vreemd broekvak remt ze in dit alles gewoonweg. Ik reken erop dat er wat langer dan ik gewend ben over wordt gedaan voordat ze eitjes hebben. Maakt me totaal niet uit... als ze maar bevrucht zijn dan!