Jongen voor de nalijn

Er liggen nog enkele jongen die wegkunnen naar collega duivenliefhebbers. Dat kunnen i.p. jongen zijn die de nalijn opkunnen. Ze liggen nu nog ongeringd  (dag of 4 nu) of komen a.s. week uit. Jongen van 2 koppels tezamen.

1 koppel is Van Gelder R'dam x een jaarling duivinnetje uit een vader die al vele 1e prijswinners gaf en een duivin van soort Houdijker). Uit de doffer kwam vorig jaar de duifkampioen van de club en een zusje van de duivin was vorig jaar op de hotspotvluchten Avirings 1 van de beste.

Het andere koppel is een doffer van kampioen Blaak uit diens beste soort x een duivinnetje, zus van de duifkampioen jong van onze club afgelopen jaar, mijn favorietje duivinnetje van afgelopen seizoen.

2 leuke koppels. Jongen mogen weg voor een zakgeld-prijsje van Felix. 

postduivenlaban@gmail,com

Nog aanleveren aan / voor OLR's

Ook dit jaar gaan er weer duifjes van ons meedoen aan eenhoksraces. Avirings, Viking (samen met Kees) en Croatia. Het blijft een leuk concept maar het wordt er niet goedkoper op. Voor mij is het vnml testen want ik ben er zeker van dat de duiven daar simpelweg getest worden. Weliswaar met een ander systeem en omstandigheden maar het is 1 grote testcase. En ik ben er inmiddels wel zeker van dat je geen probeerders moet sturen. Volgens mij is dat waar het mis gaat voor velen: probeerders worden gestuurd terwijl de OLR specialisten 2 strategieen hebben: Veel sturen en uit toppers (in elk geval topstambomen). een 3e strategie zou kunnen zijn dat ze de races uitkiezen qua omstandigheden... vitesseduiven insturen terwijl de poen wordt verdiend op de 4-500 km vluchten heeft geen zin.

 

SCHRIKKEN

Je zal het net weer zien he... schrijf je dat ze het dit jaar met uitwennen erg goed doen, schrikken ze zich compleet naar enkele dagen later. Ineens is er dat ene waarvan ze zich echt rotschrikken en hup het grootste deel van de duifjes de lucht in. Dat vliegen is prima maar door de schrik is juist het terugkeren naar het hok weer een probleem. Nou kunnen ze veel hebben hoor maar die eerste weken is het altijd een gedoe.

Ik hoorde van een liefhebber op de club van een sperwer tussen diens duiven, zelfs op het hok! Van een ander hoorde ik van zo'n tiental katten in diens buurt waardoor zijn dieren eigenlijk met goed fatsoen niet naar buiten konden zonder dat die over z'n hokken liepen. En een derde zei dat ze vlakbij zijn hokken meerdere dagen nieuw dakleer aan het leggen waren waardoor het een gedoe was.

Hier waren er na de terugkeer van de groep nog meerdere duifjes op de dool. 1 keerde zelfstandig terug, de andere morgen, en weer een ander later die dag. 1 hiervan met hulp van een oudere duif, die op z'n eentje wat rondjes vloog nabij het hok. Dat werkt altijd goed. Als een herder die het verloren schaap ophaalt, werkt zo'n oude duif als een magneet om dat baby-duifje wat op de dool ging, te vinden en mee terug te brengen.

Enkele andere zijn helaas niet teruggekeerd. Felix is er kapot van. Het zijn op dit soort momenten altijd favorieten, duifjes die het meest tam waren of de duifjes met de leukste kleurtjes. Ik zal maar zwijgen van wat het kost als je het gaat berekenen of het zelfs duifjes betreft die je duur aanschafte. Nou koop ik er geen van duizenden euro's (die zou ik als ik dat deed ook niet uitlaten) maar het loopt bij dit soort schade zomaar in tientallen tot honderden euro's. Om nog maar te zwijgen van dierenleed als ze van schrik zich te pletter vliegen. (ik geloof niet dat dit gebeurde maar dat er enkele niet terugkeren, doet het wel vermoeden) Dat maakt het uitwennen altijd een penibele situatie.

De komende weken zijn dan ook cruciaal. Uitwennen en dresseren, we zijn aan zet om ons best te doen. Nu maar hopen dat de schrik snel is overwonnen en ze als collectief snel snappen wat de liefhebber van ze wil! We zullen ze iets anders gaan voeren. Lichter, zodat ze wat meer willen vliegen. In principe moet het dan lukken: eruit, trainen, en erin, verder niet. Duiven moeten geen slechte gewoontes aanleren maar juist goede, daar heb je zelf en de dieren ook, het meeste profijt van.

Lui bij het uitwennen

Het is elk jaar net weer anders. Dit jaar zijn ze heel gehoorzaam. Ze vliegen en fladderen niet echt veel maar de 1 - 2 uur die ze uit zijn, kijken ze hun ogen uit. Gaan 'grazen' in het gras en schrikken zo nu en dan op met het nodige snelle terugkeren naar de 'landingsbaan'. Soms met flink veel acrobatiek in de lucht. 

Op de klanken van het duivenfluitje vallen ze het hok aan en zitten ze er in no-time in. Heerlijk dat dit zo werkt. Jong geleerd is oud gedaan.

Ze zijn nog wat lui maar dat is simpel: dan raak je ze ook zo maar niet kwijt. Ik maak het voer de komende dagen wat lichter door er Winter/rust bij te mengen (heb ik nog, anders werd het Startmengeling). Het baby-vet zit er nog net te veel op, waardoor ze wat lui zijn. Voor nu niet erg. Maar binnen 2 weken verwacht ik ze wel in de lucht. Geen zorgen nog!

Ik zie ook dat er wat van die net niet frisse neusjes tussen zitten. Ik hou het er maar op dat dit de reguliere issues zijn van de jongen zoals dat is bij kinderen op de kinderopvang. Tig bacterien en virussen die de duivenlijfjes uitdagen. Er zijn geen redenen om er niet snel bovenop te komen dan dat het duifje wat het te erg of te lang heeft, niet sterk genoeg is. Duurt het te lang en is het te erg? exit.

By the way, de eerste leervlucht is een feit (oude duiven dan hè, in de club!). Vandaag gaan ze los. Succes allemaal

14 jaar bloggen

Deze postduivenblog bestaat inmiddels 14 jaar zo ongeveer. Begonnen als pionier in die tijd en inmiddels vele schrijfsels verder. Dankbaar voor trouwe lezers, dankbaar voor vele contacten en feedback. Ik zie het als verslag van eigen weten, kunnen en gedachten, tot hulp van anderen (doe er je voordeel mee). 

Leuke prestaties gehad, ook flink tegenvallende. Zo veel mogelijk het echte beleven willen opschrijven. Het is niet allemaal goud dat er blinkt hoor en laten we het simpel stellen: er moet i.p. steeds geld bij!

Op de eigen locatie gaan de jonge duiven deze week los. volop kunnen kijken en inmiddels ook wel vliegensvlug is het de hoogste tijd dat ze uitgaan. Ik hoop maar dat dit geen veren kost maar dat ze allemaal weer terug op het hok komen. 

We zijn er zo'n beetje klaar voor in elk geval om met dit leuke nieuwe ploegje opgestart te raken. Nieuw hok, nieuwe duiven (weer snelheidsduiven, geen (of amper toch) duiven die op marathons mee kunnen)... Wat er zit aan stayers is mn aangehouden als lievelingsduiven en voor enig marathonbloed voor de duiven die worden ingestuurd naar eenhoksraces. 

Erg benieuwd of de favorieten die rol ook gaan waarmaken, of welke juist positief gaan verrassen. 

Ook heel leuk en bijzonder om het met onze jongste zoon te doen. Nooit gestimuleerd maar hij is de enige van de 3 die er schik in heeft. We gaan dan ook vliegen onder de combinatienaam... 

Ben daarnaast content dat we dit jaar niet met oude duiven meedoen. Die start die op zich laat wachten is niet bevorderlijk voor de motivatie. Daarbij is het eigenlijk wel prima om met de jongen mee te doen, alleen met zo'n ploegje. Beetje specialiseren en focus op 1 groepje hebben is wel praktisch vind ik.

Ze doen het goed. 's ochtends zijn de meeste nog niet wakker (het is donker maar niet pikkedonker op het hok bij verduisteren). Ze ruien al een beetje. Alles nog op puur natuur. Het enige is ropaB in lage dosering in het drinken, goed voer en mineralensupplementen.