Slimme Jelle, snelle Jelle

Op Internet las ik een stukje van Henri Wittens over Jellema. Met (heel) wat taalfouten in het stukje daargelaten helderde het zeker enkele zaken op. Wat ik vooral frappant vond wat het feit dat Jelle kennelijk eens Bordeaux speelde als 1 van de eerste vluchten van zijn nieuwe locatie. 24 mee en 4 retour. De eerste was wel Jade met de 45^e nationaal maar dus een flink aantal kwijt. Beschreven door Wittens als een Godsgeschenk: het kaf was van het koren!

Zo ongeveer zie ik zelf het pittige jaar 2016 ook: Veel kaf van het koren en laten we hopen dat dit de richting aangeeft… Ik ga gesterkt door deze gedachte door!

 

Nog een belangrijk detail vond ik het simpele feit dat Zwart Goud niet altijd kweker was maar ook eens een tijdje als reserve duif elders zat. Nakomelingen werden geprobeerd en omdat dit op een gegeven moment pakte, werd deze topkweker weer terug gehaald. Handig dat dit kon en wijs… Zeker in een soort opbouwfase moet je met veel proberen erachter komen welke de lijntjes zijn die jou passen. Kom je erachter en ze zijn al uitgeselecteerd, tsja, dan sta je nog op nul. Jelle kon doorborduren omdat hij zijn Goud had bewaard.

Bij AS lees ik erg vaak dat hij duiven al verkocht of uitselecteerde en er later achter kwam dat deze eigenlijk Goud waard was… helaas een erg herkenbaar fenomeen en Jelle was dat in het gegeven voorbeeld slim voor!

 

Leerzaam, zulke stukjes. Ik lees er veel meer in dan in de standaard rapportages waarin je heel vaak dezelfde zaken terugleest en minder een inkijkje krijgt in de eigen(zinnige) aanpak van een kampioen.

Mijn stukjes zijn velerlei. Vind ik leuk om te doen en gaat zonder moeite.

 

Komend seizoen in al in voorbereiding. Binnen de kaders van wat er mogelijk is, zijn mijn ambities duidelijk: Meedoen met de beste. Er zit veel tijd in de hobby, beter dat het ook wat brengen gaat!!

Oude vliegduiven schieten er zo’n 12 over, doffers en duivinnen. Ik vul aan met jaarlingen die qua handkeuring en afkomst het beste passen. 1 doffer van 2 jaar die afgelopen seizoen al heel snel gewond was maar die ik later toch speelde wil ik een kans gaan geven. Hoewel hij niet presteerde als jaarling, gewond geweest, genaaid en tussen de jongen op een nestje, blijft die doffer me intrigeren. Ik bedacht laatst dat zijn vader die ene doffer van Bert Saarloos is die het dus 2x flikte om bijtijds te zijn op de ZLU vluchten bij me. Zijn moeder is uit Zusje x Farpar. Hij zit al een tijdje op het hok van de vliegers alwaar ik ‘m aan de duivin wil krijgen om te gaan aarden. Lukt dat, dan zit er al een bak extra gevuld en zal er voor een jaarling meer diens kans worden ontnomen! Zo probeer ik maar wat en is het verder “op hoop van Zegen”!

 

De gespeende piepers aten pas gisteravond met moeite hun eigen eerste korrels. De drinkpot vonden ze al wel. Ik vulde die tot aan de rand en dat maakte dat ze er al een badje in ontdekten. Prima, gerustgesteld, die vinden hun weg wel. Vanavond voer ik ze zelf weer en blijf erbij. Ik wil dat ze goed luisteren nog voordat de dagen korter worden en ik ze minder zal zien. Einde van de week mogen ze naar buiten.

Supers

Supers moet je hebben!

We weten het allemaal maar het valt verdraaid niet mee er een stel op je schuurtje te verzamelen.

Ik had heus een lekker stel zitten, van die midfondsupers. Meerdere duiven die meermaals bij de eerste 10 van de afdeling speelden. Dat was ca een kwart van m'n vliehlloegje. Dat duurde natuurlijk jaren voordat ik zo' n setje had. Ik zal geduld moeten hebben merk ik wel voordat er een setje zit dat zoiets gaat gepresteerd hebben op de marathons. Toch ligt daar de lat voorlopig!

Vandaag sedochol in het water. Matador super rui. Badje. Nu nog superruien, ze zijn lekker bezig.

Super najaarsweer!

Het is ongelooflijk lekker weer zeg. Koele nachten, dat wel maar wat doet het de duiven goed. Ik gaf ze vandaag geen eten.... morgen wel weer. Waarom? het metabolisme oppeppen.
Morgen scheutje sedochol en laat die rui maar door gaan.
De oude duiven zittem nu zonder jongen en ook de eitjes haalde ik weg. Ik wil dat ze doorruien en  niet stoppen als ze weer 10+ dagen broeden en de veren weer gaan vast houden.

pinda's enzo

Pinda’s blijven een beetje omstreden.

De duiven eten ze ontzettend graag en het vetgehalte is ideaal om op korte termijn de duiven vetten mee te geven.

Schimmels of ranzigheid van de vetten erin vragen om voorzichtigheid. Beiden zijn niet 1-2-3 door de mens waar te nemen.

Ik heb het idee dat het KAN hebben meegespeeld in aanloop naar Narbonne dat m’n duiven mogelijk niet 100% waren.

Aannames, aannames, dat wel maar toch!

 

Ik ben apetrots op mijn nieuwste aanwinsten!

In de hand zo mooi en heerlijk rustige diertjes.

Ook uit de 391 (Saarloos) x  dochter Vale Louis x nestzus 403 van Jos van Olmen heb ik een koppel beauties.

De 391 was de enige die 2x vroeg zat: Agen mijn 2^e om ca 20:30 en op Narbonne de 115^e nationaal. Dat is 2x in het snuitje. Voorlopig de enige op mijn hok met een fatsoenlijk palmares op deze soort vluchten dus de enige van wie ik graag een setje jongen trok. De moeder is een rode van Jos van Olmen verkregen, die ik uit zuinigheid niet speelde.

 

De laatjes komen apart in een deel van ’t hok incluis enkele duivinnen en krijgen in de winter ruim de gelegenheid uit te vliegen.

Ik zal ze lappen zodra de tijd er rijp voor is, inclusief het weer dan, hè. Mandgewenning enz, net als bij vroege jongen.

Lappen om ze ruimschoots voor het jonge duivenseizoen al ‘de kwaaiste door te hebben’. Zodoende kunnen ze dan enkele keren met de jongen mee en wie weet nog enkele keren midfond of wie weet wel verder (dagfond). Primair wil ik ze spelen want voor kwekers is vooralsnog geen plaats! Eerst maar eens weten wat ze kunnen. We zijn op weg naar een mooie mix op mijn hokje van kilometervreters… net als hun weg is ook hier nog een lange weg te gaan.

Gedachtenspinsels over inversie

Na wat leeswerk op de blog van AS vatte de gedachte post bij me dat inversie ook iets is waar de duiven mee moeten leren dealen. We hebben door te wachten op het wegtrekken ervan hele convooien ‘ontleert’ om er mee om te gaan. Zodra er dan sprake is van inversie (nog niet tijdig opgetrokken bijvoorbeeld) en de duiven er toch mee geconfronteerd worden, kennen ze het niet en maken ze de fout onnodig westelijk te koersen. Vroeger ging de boel makkelijker los terwijl er ook nu en dan gewoon inversie was. Duiven hadden geen keus en moesten er mee dealen.

Ook lui die ze veelvuldig lappen zonder rekening te houden met inversie, geven hun duiven dus eigenlijk een soort les. Een les om er mee op te gaan als ze op huis aan koersen!!

 

Denk daarbij ook aan de fondmannen die duiven tegen het vallen van de avond lappen. Onnatuurlijk maar de duiven wennen eraan! Niet gewend? Ze zullen normaliter willen gaan overnachten en smorgens verder vliegen. Okee, niet zwart wit allemaal maar zomaar wat gedachten. Inversie naar het land van fabeltjes verwijzen vind ik dom. Beredeneren hoe het dan wel in elkaar steekt, doe ik graag. Ik denk dat het dus zo is dat er wel degelijk inversie is, dat gewenning (van hoe er mee om te gaan) voor een deel aan de orde is. Ook met inversie zijn er duiven op tijd… die oriënteren/koersen kennelijk zonder dat ze zich laten beïnvloeden door het weerfenomeen.

 

AS vroeg me nog hoe ik dan kan verklaren hoe dat  vroeger zat.

Ik denk dat het collectief geheugen niet helemaal goed zit. Vroeger was niet alles beter of elk concours vlot! Ook toen doorsnee minder rappe concoursen overigens. Orleans duurde toen niet een half uurtje voor een kwart van de duiven maar stond gerust een middag open! Wel waren duiven meer gewend om bij het krieken van de dag (en dus nu en dan met inversie) te worden gelost… oftwel gewend om om te gaan met inversie.

 

 

Leuk linkje:

http://www.kijkmagazine.nl/science/duiven-muiten-als-leider-fout-vliegt/