Ze blijven toch terugkomen

Ik overdreef wat in mijn enthousiasme voor wat betreft het gezwollen oograndjes verhaal. Over is het nog niet maar het is nagenoeg wel weg. Apart fenomeen en hoe je het ook bekijken wil, het heeft invloed op de conditie, zo'n virus. Niks doen dus en over laten gaan. Hoewel ik snap dat ingrijpen gewenst lijkt omdat je het verloop natuurlijk echt niet goed kan inschatten bij de eerste signalen. je grijpt echter in met ornithose achtige middelen. Meer om bijkomende infecties in de kiem te smoren. Tegen zo'n virus is immers niet met antibiotica te handelen.
Ervaring nu: zodra je het ziet, enkele dagen dol. Het hele hok in 1x besmet. Symptomen komen wat wisselend op: bij de een vandaag, bij de ander morgen. Dip in conditie is er zeker!

Achteraf had ik het wel in de gaten moeten hebben. Er was minder trek in het eten. Ik sloeg dat wat in de wind omdat ik ze wat zwaarder voerde de laatste dagen voor inkorven en dacht dat ze dus was meer verzadigd waren. Nee, de melker had scherper moeten zijn!

Overigens gisteren nog 2 terugkomers. 1 van vorige weekend en 1 van een week eerder. 1 van de twee zichtbaar gezworven! Agen duiven blijven vooralsnog onderweg helaas.

One eye ?!

Verbazingwekkend hoe snel het one-eye cold verhaal over is. Ik zie niks meer aan ze!
Goede zaak. Helaas was het net einde vorige week zo ver dat het toe sloeg. Ze vliegen weer lekker en zijn weer druk in het hok. Teken van leven, van energie. Ze eten ook als dijkers.

Verliezen dwingen tot keuzes

Je moet kennelijk een zekere kritische massa hebben. Dat is niet nieuw maar bij de huidige verliezen van zowel jong als oud kun je niet toe met maar een mini kolonie. Hoewel ik er maar weinig kwijtraakte is het verhoudingsgewijs met grotere impact op de ploeg.

Ik schrok me de blaren zaterdag toen ik thuiskwam. Het leek er even op alsof ik amper jongen terug had. Bleek het echter zo te zijn dat 1 van de antennes het niet had gedaan en er uiteindelijk nog 4 stuks achter zijn. Het hok zat aardig vol immers…

Evenwel grijp ik in.  De duifjes ruien al, er zijn er met een oogje dik (dat is op zich wel snel over maar drukt de conditie). Ik snap heel goed dat ervaring cruciaal is maar wil ik volgend jaar met een fatsoenlijk aantal duiven aan de start komen, dan kan ik nu geen verliezen meer hebben. Ik grijp in door ze of alleen de nalijn te spelen of zelf een alternatief te verzinnen. Bijvoorbeeld zelf nog wat lappen. Dat is natuurlijk bloed link volgend jaar. De jaarlingen zullen dan immers bij een moeilijke vlucht juist alsnog kwijtgaan of het erg moeilijk hebben. Het is maar zo. Wat er nu nog zit is me dierbaar!

Lees de komende weken mijn blog maar.

Zaterdag grote kampioenen ontmoet in Zeeuws Vlaanderen, leuk! Later nog een oud-kampioen in Zoutelande. Blij dat we daar waren, liep Ko daar. Een enorm harde werker, altijd bezig was weer voor de gemeenschap bezig, deze keer ook weer iets aan het regelen. Het ga je goed Ko!

Zaterdag waren de duiven echt te vroeg los. Onderweg naar Zeeland, juist toen de duiven moesten vallen, tot aan de Tunnel bij Borssele, regen op de ramen. Meermaals zelfs zo erg dat de ruitenwissers versneld aan moesten. Onze duiven daar in! Dat terwijl toch een kind nog kon bedenken dat obv buienradar, dat de laatste buien waren van die dag! Waarom die onrust en dat vroege lossen. Weer kost dat duiven. Om 15 - 16 uur lossen in Quievrain kan toch gewoon? Ik wed dat Nishoek die later loste in Quievrain beter is verlopen!

Het is allemaal de spreekwoordelijke koe in de kont kijken.

Dat het niet okee is in ons duivenlandje qua verliezen, zijn de feiten.
Dat we veelal niet anders kunnen dan blijven spelen omdat de alternatieven nu eenmaal zo zijn.
Wekelijks 100-120 km zou slimmer zijn naast een meer gedownsized programma.

Dat geld, voor oud, jong en ongeacht specialisme. Nishoek dat doet goed.

Wat mij betreft komt er “een Nishoek” in de Hoekse Waard!!

tsja...

Tsja, wat moet je nou.
Rare tijden in postduivenland als je het mij vraagt.

Grote verliezen en er wordt amper over geschreven. Onze dieren raken zoek en het weer krijgt de schuld? De weersvoorspellers natuurlijk ook of de lossingsmannen. Allemaal leuk en aardig maar het is al vaker minder weer geweest en de verliezen zijn nu op zijn ergst. Zeker bij de oude duiven.

Leuk om te lezen (of belachelijk) dat onze afdeling 58km korter komt op de midfond morgen omdat het een zwaar seizoen is! 1 uur vliegen cadeau omdat het zo zwaar is. Pardon? Worden we nog serieus genomen?

Ik weet het allemaal niet meer hoor. Een collega zei laatst "Ik heb het idee dat ik in een Asterix en Obelix strip ben beland: omringd door Doetnix, Kannix, Wilnix en Weetnix."
Het lijkt er haast op! Niks doen kan niet. En onze eigen ingehuurde weersvoorspellers vragen over wat er mis was is er 1 in de categorie van "wij van WC-eend adviseren WC-eend."

Martin van Zon schreef nog een goed stuk, zoek maar eens op zijn website.


Dax is los om 13.30 terwijl ZLU St Vincent blijft staan. Snap jij het of snap ik het?

Klaar met gemopper: Jongen gaan vanavond mee. Quievrain, 165km tegenwind. Mooie uitdaging. Jongen staan er aardig op denk ik. Hopen maar op een enkele prijsduif en geen verliezen (zover is het gekomen inmiddels). Ouden lap ik uit Zeeuws Vlaanderen morgen.

Tijd voor vlootschouw en heroverweging

De deuk die mijn ploeg opliep is vooral flink qua aantal/omvang. Wat er nu over is gebleven is lang niet allemaal het materiaal waar ik mijn hoop op had gevestigd. Wat nu te doen? Door met de gehavende vliegploeg of welke andere keuzes zijn er? Bijhalen, simpelweg door met wat er is (aanvullen met reserve duiven) of de handdoek in de ring?

De jongen moeten mee, anders ook daar op achterstand.

Wat de komende weken met de ouden?


p.s. wat enorm opvalt is dat in de verslagen van de NIC's hooguit wordt geschreven dat het zwaar is geweest. Bizar, nietwaar? Heeft men oogkleppen op en laat men het hierbij? zwijgen lijkt me niet de oplossing!